Dear 2

ถึงที่รัก

ฉันขอโทษที่ทำให้รักของเราเป็นแบบนี้ ดิฉันกลัวคุณจะอายที่จะต้องถูกคนทางบ้านของดิฉันกีดกัน และดูถูก แม้แต่คนภายนอกก็ดูว่าคุณเหมือนคนเกาะดิฉันกิน ดิฉันทนไม่ได้ที่เห็นคุณรู้สึกแบบนี้ คุณคงอายที่ดิฉันออกจะดูโง่ ที่ลดตัวมาคบคนอย่างคุณ ที่ทั้งไม่หล่อ จน แถมยังโง่อีก แม้คุณจะพยายามเท่าไหร่ แต่ก็ผิดที่ดิฉันเองค่ะ ที่ไม่พอใจกับสิ่งที่คุณทำ คุณอย่าโทษตัวเองเลยนะคะ ดิฉันผิดเอง คุณดีเกินไป

[<~ลูกปัด~>]

 

อ่าน Dear 1

วันที่อั๋นป่วย Part 2

ในช่วงนี้คือหน้าหนาว ก่อนหน้านี้ มันหนาวจริงๆนะเนี้ย ลมหนาวมา เมื่อใด ใจอั๋นคง ยิ่งเหงา 
(แต่สองวันมานี้ โครตร้อนเลย) แถมฝนตกด้วย
สาวน้อยผู้บอบบางอย่างเรา จากที่เป็นไข้ทุกเดือน เดือนนี้มีโปรโมชั่น เป็นหวัดอีก
หลังจากไปซ้อมดนตรีที่ห้องรุ่นพี่ กลับมา คาดว่าคงเป็นหวัดกันทั้งวง เลยเลื่อนซ้อมไปอีกเป็นอาทิตย์เลย (ว่าไปนั้น)
(แต่ ยังมีแรงไปดู FAT Fest. ซะงั้น)
(จะหาย จะหาย ก็โดนฝน จะหาย จะหาย ก็เรียนพละ จะหาย จะหาย ก็ซ้อมดนตรี ติดกันไป ติดกันมา)
นี้ก็จะครบอาทิตย์แล้วที่เป็นหวัดมา คิดแล้วน่าสงสารตัวเอง ไม่มีคน take care ดูแล and ห่วงใย
มีเพียงโทรศัพท์จากเจ้าคุณแม่ (แค่นั้นก็พอแล้วหล่ะ) ที่จะคอยเป็นห่วง (น่าส่งศาล เอ้ย สงสารจริงๆเลย)
พอไม่สบายก็นึกถึงตอนที่เป็นไข้ที่บ้านรัก เจ้าคุณพ่อ รัก เจ้าคุณแม่ มากมาย T^T
พอไม่สบายตอนอยู่หอ ปวดหัว ปวดหลัง ก็ต้องซื้อยาทาน ทายานวดเอง ไม่มีคนคอยเอาใจเลย
นี้เราแค่เป็นหวัดแค่อาทิตย์เดียวนะเนี้ย รู้สึกไม่ค่อยชอบเลย
แล้วเจ้าคุณพ่อ กับ เจ้าคุณอา ที่ดูเหมือนจะเป็นหวัดมาตลอดตั้งแต่เด็ก ต้องทานยาแก้แพ้ตลอด จะรู้สึกยังไงกันเนี้ย
 
เมื่อวันพฤหัส วันเป็นต่อ ตอนบ่ายๆเรียนพละ อย่างแรง ดีที่เรายังได้ออกกำลังกายบ้าง
แต่วันนี้มันหนักจริงๆเลย ร้อนด้วย เรียนเสร็จก็ไปซ้อมดนตรีต่อ ไปๆมาๆ ไปฟังเพลงเฉยๆ
เลยงีบไปพักนึง ตื่นมา แอบมึนหัว กลับหอมาเลยสลบไปเลย ตั้งแต่ทุ่มกว่าๆละ เมตก็ยังไม่กลับ (สุดยอด กลับก่อนเมต)
นอนแล้วก็พลางนึก นี้ฤาเราจะต้องมาสิ้นชีพในหอพักนักศึกษาเพียงลำพัง อายุจะยี่สิบก็ยังไม่มีแฟนเลย (เว่อร์)
อยากตื่นมาพบกับเช้าที่สดใส ไม่มีน้ำมูก ไม่มีไข้ ไม่ปวดหัว ไม่ปวดหลัง
แต่ก็ยังไม่วาย ตื่นมาดูเป็นต่อ(เป็นเกย์) สนุกเหมือนทุกตอน (กรี๊ด) 
เพราะคาดว่า ถ้าไม่ตื่นมาดู ตื่นเช้ามาเราคงจะเป็นไข้หนักกว่าเดิม
ยังอุตสาห์ตื่นมาดู ดูซิ ตามประวัติศาสตร์ วันที่ไม่สบายตอนเป็นต่อมา มีสามตอน
แต่มีหนึ่งตอน ที่แทบร้องไห้ เพราะ ทนพิษไข้ไม่ไหว จนดูไม่รู้เรื่อง T T
อีกตอนก็ ตอนส่งโปรเจควันสุดท้าย งานก็จะส่ง ไข้ก็ไม่หาย ดูไม่รู้เรื่อง แถมตอนนั้นเป็นต่อไม่เล่นอีก
 
แต่เป็นหวัดก็ดีไปอย่าง เปลืองทิชชู่ ต้องพกทิชชู่ ดูเป็นสาวดี
แถมด้วย หน้าที่ไม่มีเสี้ยน ไม่รู้เกี่ยวกันมั้ย แต่จมูกไม่มีเสี้ยนจริงๆนะเนี้ย
อีกอย่างคือ เสียงแหบ ชอบอ่ะ ชอบเสียงแหบ
แถมด้วยเสียงหัวเราะแบบใหม่ อย่างไม่จริงใจ เพราะเจ็บคอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
อยากให้เป็นอย่างนี้อ่า ดูเซ็กซี่ดี แต่ไม่อยากเป็นหวัดเลยอ่ะ
 
อยากดูหนังจังเลย ไปดูวันไหนดี อิอิ รอหายหวัดก่อนดีกว่า เอ หรือ ไปวันนี้ดีหว่า ว่างจัด *~ สาธุ
 
PS. <- ชื่อกลุ่มในเทอมนี้ : สงสัยมั้ยว่า Part 1 อยู่ไหน หุหุ
 
Rewrite ณ โรงแรมโรสการ์เดน สวนสามพราน ค่าเน็ต ชั่วโมงละสามร้อย ครึ่งชั่วโมง ร้อยหกสิบห้าบาท T^T มหาแพง แต่เจ้าคุณพ่อก็ยังซื้อให้ ไฮโซป่ะหล่ะ(จริงๆก็ไม่ได้จำเป็นจะเล่นเลยนะเนี้ย เจ้าคุณพ่อบอกจะซื้อ เราก็ไม่เล่นตัว เผลอๆ พ่ออาจจะไม่ต้องจ่าย เพราะเจ้าของงานที่ชวนพ่อมา คงจะต้องจ่ายให้ อิอิ)

@ FAT Fest. 3 PM


Radioactive : The Future Is Here
Release Date Nov, 10-11 Smallroom Booth @ FAT Festival
Meet and greet with DJ Wassie from 3pm.
และ ทาด้า กรี๊ดกับดีเจป้าวาสนา >.,< ตัวเป็นๆ กรี๊ดด ได้ลายเซ็นด้วย
255698_1982257230157_5447548_n

So Sad

เคยผิดหวังอะไรมั้ย
 
วันนี้เราแอบเสียใจอย่างแรง
 
สิ่งเดียวที่ทำให้อั๋นอยากไปกินข้าวที่สวนหมาก T^T
 
แงๆๆๆๆๆ
 
ไปตัดผมทำไมค่ะพี่
 
 
 
 
สะเทือนใจอย่างแรง
หรือว่าเค้ารู้แล้วว่าเราชอบแอบฮักเมาผู้ชายผมยาว เลยไปตัดซะ