น้ำน้อย

จริงๆอั๋นก็รู้ตัวเองนะว่าตัวเองกินน้ำน้อยมากๆๆๆๆ อยากจะโหลดแอปเตือนกินน้ำลงมือถืออีกรอบมาก ทำไมเป็นคนไร้วินัยแบบนี้

เลยคิดว่า นี้เป็นเหตุที่เวลาอั๋นออกกำลังกาย หรือ ไปเที่ยว หรือ อะไรก็แล้วแต่แล้วเหงือจะออกน้อยมาก ฉะนั้น อั๋นตั้งใจว่า จะกินให้มากขึ้น มากขึ้น (แลดูลำบากนะเนี้ย กะอีแค่กินน้ำ)

วันนี้อั๋นจัดเต็ม ทั้งน้ำชา น้ำผลไม้ โกโก้ น้ำเปล่า เป็นเรื่องค่ะ เหงื่อไม่ออกมาก แต่เข้าห้องน้ำทั้งวันเลย  เมื่อเช้าไปเข้าสัมมนา ก่อนไปก็แวะซื้อโกโก้ก่อนเอาไปกินด้วย กลายเป็นว่าปวดฉี่ทุกชั่วโมงเลย ตอนเย็นยิ่งร้าย ตอนจะกลับบ้าน ก่อนออกฟิตเนสอั๋นก็เข้าห้องน้ำแล้วนะ แล้วฝนก็ตกปรอยๆ รถก็ติด นั่งรถเมล์ตอนจะต่อไปสายอื่น ก็ปวดฉี่เลย  ก็คิดว่า เอาวะ อีกหน่อย เดี๋ยวไปเข้าที่บ้าน พอขึ้นรถก็หลับเลย จะได้ไม่คิด ตื่นมาอีกครึ่งชั่วโมง โอ้ย เพิ่งอยู่สะพานพระรามเจ็ด โอ้ย ปวดฉี่ ไม่ไหวแล้ว รถก็ติด โครตจะต้องอดทนเลย แล้วไปลงที่โลตัสบางพลัดซึ่งเป็นห้างที่ใกล้ที่สุด แล้วรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำเลย ถึงจะมีแรงกลับบ้านต่อได้ – -” รถมันก็ติดอย่างนั้นแหล่ะ ติดจนปวดหัวเข่าเลย ออกมาหกโมง ถึงบ้านสองทุ่ม บ้าไปแล้วค่ะ ถ้าออกสามทุ่ม สี่ทุ่มก็ถึงแล้ว จริงๆนะ วันหลังกลับบ้านดึกๆเหมือนเดิมดีกว่า (เอ๊ะ!)

อั๋นว่าเป็นที่น้ำชาแน่ๆเลย น้ำชามันมีคาเฟอิน กินทีไรเป็นอย่างนี้ทุกที วันหลังเดินทางไกล วันที่รถจะติด อย่ากินน้ำชาก่อนนะ ลำบากนะเนี้ย

เออ วันนี้อั๋นกินน้ำสัปปะรดทิปโก้ สองกล่องห้าสิบ แต่แชร์กับเทรนเนอร์คนละกล่อง อั๋นก็ดื่มหมดภายในสองชั่วโมงเลย ยกดื่มยังกะน้ำเปล่า กินหมดกล่องแล้วลิ้นชาเลยค่ะ กรดสัปปะรดมันกัดลิ้น วันหลังต้องขอเกลือ หรือ พริกเกลือซักหน่อยแล้ว คือ ขนาดแช่เนื้อด้วยน้ำสัปปะรด เนื้อมันยังนุ่มเลย นับประสาอะไรกับน้ำสัปปะรดร้อยเปอร์เซนต์ ปริมาณหนึ่งลิตร ที่ต้องวิ่งผ่านปากก่อนเข้าลำคอ ตอนนี้ทั้งลิ้น ทั้งเพดานปาก พองหมดละ

เอาหล่ะ อั๋นจะกินน้ำเปล่ามากขึ้น ทุกสี่ชั่วโมง ต้องดื่มน้ำอย่างน้อยหนึ่งแก้ว วันนึงต้องให้ได้แปดแก้ว ทุกวันนี้ วันนึงดื่มน้ำเปล่าถึงสามแก้วรึเปล่าก็ไม่รู้ รอดมาได้ไงเนี้ย ปฐมา