ยังไง้ ยังไง มันก็ง่วง

จริงๆแล้ว อั๋นจะมีปัญหาเรื่อง ง่วงนอนช่วงเวลาหลังอาหารกลางวันมาก เท่าที่พอจะจำได้ก็คือเป็นตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว ปกติอยู่บ้านพอกินข้าวกลางวันเสร็จ อั๋นก็จะหลับไปเลย สองชั่วโมง ความจริงก็รู้ว่า นอนเยอะขนาดนี้มันก็ไม่ดีเท่าไหร่นะ แต่วันหยุดเสาร์อาทิตย์ ถ้าไม่ไปไหน ก็จะนอนอยู่บ้านสองชั่วโมงไปเลย คือการนอนกลางวันเนี้ย ไม่รู้ว่าทำไม คือถ้าไม่ครบสองชั่วโมง อั๋นจะเพลียมากๆ แล้วก็หงุดหงิดด้วย ต้องใช้เวลาซักพักกว่าร่างกายจะฟื้นเป็นปกติ จริงๆแล้วก็เป็นคนที่หลับง่ายมากๆ ถ้าไม่มีปัญหาอะไรถึงขนาดต้องเก็บไปคิดจนเครียดนี้ นั่งนิ่งๆเกินชั่วโมงครึ่งก็หลับเลย (ฉะนั้น ดูหนังที่บ้านให้จบเป็นเรื่องๆไปนี้จะลำบากมาก ต้องมีอะไรกินด้วย) แล้วถ้าไม่ได้นอน ก็จะทำงานตอนบ่ายไม่ได้ ยังไงมันก็ง่วงอยู่ดี

ปัญหามันก็ไปเกิดตอนที่ต้องเรียน หรือต้องทำงานนี้แหล่ะ เดี๋ยวจะเล่าเรื่องการแอบหลับในช่วงที่ผ่านมาก่อน

สมัยเรียน ป.ตรี อยู่หอใน บางวันถ้าง่วงจัด จะยอมไม่กินข้าวแล้วหนีกลับไปนอนที่ห้องเลย อันนี้เพื่อนๆจะรู้กัน ถ้าเราไม่อยู่ คือถ้าตอนบ่ายไม่มีเรียนนี้ก็กลับห้องนอนเลย ถ้านัดกันทำงานก็หลับตรงที่เพื่อนทำงานนั้นแหล่ะ ถ้ามีเรียนตอนบ่าย ก็กินเสร็จก็จะงีบก่อนแป๊บนึง สิบนาที อะไรก็ว่าไป แต่จะมีชอทที่เพื่อนเห็นประจำคือ ถ้าเป็นคาบแลคเชอร์ จะเห็นอั๋นนั่งเขียนหนังสืออยู่แล้วหนังสือจะมีรอยอะไรก็ไม่รู้เต็มไปหมดเลย หมายความว่าหลับไปแล้ว แต่ด้วยสกีลขั้นเทพที่อับมาเรื่อยๆ จนทำให้การงีบหลับโดยที่ยังจดแลชเชอร์ได้อยู่เป็นเรื่องที่เป็นความสามารถเฉพาะตัวมากๆ ก็เป็นอย่างนี้จนเรียนจบแหล่ะค่ะ

ภาพชินตา

ภาพชินตา

พอเรียนจบก็ไปทำงานที่เยอรมัน ให้ตายเหอะ โรคง่วงตอนกลางวันมันก็ไม่หาย ตอนนั้นโต๊ะทำงานอยู่ตรงข้ามกับโต๊ะของซุปเปอร์ไวเซอร์เลย คอมบังเต็มๆ ตอนบ่ายงีบหลับไม่มีใครเห็น สิบนาที ยี่สิบนาที ก่อนจะตื่นมาทำงานต่อ ตอนนั้นทำมหาวิทยาลัย เลยไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่ บางทีก็บอกหัวหน้าว่า ไม่ไปกินข้าวด้วยนะ จะไปกินกะเพื่อน แล้วแอบหลับจนเค้ามา แล้วออกห้องไปกิน เป็นวิธีการอู้ที่แนบเนียนมาก แต่ที่ทำบ่อยๆคือ นั่งหลับหน้าคอมนั้นแหล่ะ คือจริงๆไม่ได้อยากจะหลับนะ แต่มันฝืนไม่ได้ มันหลับไปเอง

พอกลับมาทำงานที่ไทย ก็จะต้องหลับกลางวันเหมือนกัน ดีที่ที่ทำงานเค้าไม่ว่าอะไร ทุกคนจะรู้กันอยู่แล้วว่าอั๋นต้องนอนกลางวันก่อน ไม่อย่างนั้นจะทำงานไม่ได้ พอกินข้าวเสร็จก็ขึ้นมาพักเลย หลับแบบจริงจังเลย โดนแซวนิดหน่อย แต่ก็ไม่มีอะไร คือยังไงๆมันก็ต้องหลับหน่ะ ทั้งตอนทำออฟฟิส ทั้งตอนที่ทำโรงงานเลย ที่โต๊ะทำงานก็จะมีหมอน หรือผ้าห่มประจำตัวเลย สบายๆ ยิ่งตอนทำโรงงานนะ ในห้องมีแต่ลูกน้องอา (อ่าว เด็กเส้น) ไม่มีใครกล้าว่าอะไรหรอก ทุกคนเค้าก็พักกันจนกว่าจะเริ่มงานแหล่ะ

สมัยที่อั๋นต้องเรียนสเปนตอนบ่าย อั๋นก็หลับในรถตู้แหล่ะ กว่าจะไปถึงมหาวิทยาลัย ก็ตื่นเต็มตา เรียนอย่างมีความสุข แล้วตอนเรียน ป.โท ดีที่เค้ามีเรียนตอนบ่ายเยอะเท่าไหร่ แต่มีก็หลับแบบสมัยเรียน ป.ตรีนั้นแหล่ะ ขนาดมีอยู่ห้าคน สติเราก็ไม่อยู่แล้ว แต่ปกติมันเป็นวิชาแลป คือหลับก่อน แล้วบ่ายสองตื่นมาทำงานตลอด อาจารย์เค้าก็รู้ เค้าจะไปคุยกับคนอื่นก่อน พวกวิชาแลคเชอร์ถ้าเรียนบ่ายคือเค้านัดเพิ่ม

ตอนนี้อั๋นกลับมาทำงานที่เยอรมันอีกแล้ว กินข้าวเสร็จก็ขึ้นมาทำงานต่อเลย โอ้ย ไม่พงไม่พักอะไรกันเลย ง่วงจะตายอยู่ละ ตอนนี้อาศัยที่ว่า คอมพิวเตอร์บังหน้าอยู่ เลยงีบหลับได้ แต่ถ้าไม่มีใครอยู่นี้ หลับยาวเลย -*- ง่วงจะตายอยู่ละค่ะ พยายามจะไม่หลับนะ ถ้าไม่ใช่ว่ามีงานติดพัน ยังไงมันก็สติหลุดอยู่ดี

หลับยกแถว ใครหว่า ฮิฮิ

หลับยกแถว ใครหว่า ฮิฮิ  @natthaof

เดี๋ยวตอนหน้าจะมาเขียนว่า วิธีที่เค้าใช้ๆกันเพื่อไม่ให้ง่วงตอนกลางวันมีอะไรบ้าง อั๋นได้ลองใช้บ้างรึยัง ทำไมยังง่วงอยู่นะ

แกล้งหลับ อยากถ่ายรูป

แกล้งหลับ อยากถ่ายรูป