ไปไหนไม่ไป ไป Chemnitz

สวัสดีค่ะ วันนี้จะเขียนบล็อคพาเที่ยวเหมือนเดิม รอบนี้ อั๋นไปหาเพื่อนคนไทยที่สนิทกันมากๆ เรียน ป.โท ด้วยกัน เค้าอยู่คนละทิศกับอาเค่น เมืองที่อั๋นอยู่เลย เพื่อนชื่อ ธี ค่ะ ไปฝึกงานและทำ ธีสิตที่เมือง Chemnitz ตื่นเต้นกันตั้งแต่วันเดินทางเลยขอบอก

เริ่มด้วยช่วงอาทิตย์นั้น ทาง Aachen เค้าจัดทริปไปเที่ยว ปราก กัน ทำให้เพื่อนคนต่างชาติอีกสามคนของอั่นเค้าจะไปปรากกันหมดเลย คราวนี้ ธีก็อยากไปปรากเหมือนกัน เนื่องด้วย เคมนิช ห่างจากปรากแค่สองชั่วโมงโดยรถไฟ เราเลยวางแผนกันว่า จะไปเที่ยวปรากด้วยเหมือนกัน แต่อั๋นจะไม่ไปกับเพื่อนๆจากอาเค่น แต่จะไปแวะหาธีก่อน แล้วเราก็ค่อยนั่งรถไฟไปปรากวันถัดไป

เริ่มต้นด้วยอั๋นได้ตั๋วรถนอนกลางคืนที่วิ่งยาวไปเดรสเด้นเลย เดรสเด้นก็เป็นเมืองหลวงของรัฐนั้น แต่อั๋นก็ต้องไปขึ้นรถไฟที่ Wuppertal เพื่อจะขึ้นรถนอน IC ไปเดรสเด้น (รถไฟคันนี้ก็ยิงยาวไปเช็คริพลับบลิค ไปโปแลนด์เลยนะ ขอบอก) คราวนี้ที่ว่าตื่นเต้นคือ รถไฟดีเลย์ค่ะ คือรถไฟ IC นี้เป็นอะไรที่อั๋นคิดว่า ถ้าหลีกเลี่ยงได้ก็จะหลีกแล้ว แต่ต้องไปเพราะมันวิ่งกลางคืน ยิงยาวๆ แล้วสองเมืองนี้นะ ไกลกันแบบ เยอรมันด้านซ้าย ไป เยอรมันด้านขวาเลย ห่างกันประมาณห้าร้อยกิโลเมตร ถ้ารถวิ่งก็ห้าชั่วโมงกว่า แต่ถ้าเป็น IC ก็ซักเจ็ดชั่วโมง ก็ออกกลางคืน หลับบนรถ แล้วก็ตื่นเช้าก็ถึงพอดี

ถ้าไม่รักไม่ไปนะเนี้ย

ถ้าไม่รักไม่ไปนะเนี้ย

คราวนี้ ที่ว่าตื่นเต้นคือ รถไฟที่ต้องขึ้นที่ Wuppental มันดีเลย์ไปประมาณครึ่งชั่วโมงค่ะ กว่าจะได้ขึ้นรถไฟก็เที่ยงคืน ก็กะว่ารถคงดีเลย์ จากถึงหกโมงครึ่ง ก็เป็นเจ็ดโมงอะไรแบบนี้ เราก็หลับไป คือรถ IC จะเป็นรถกลางคืนเป็นห้องแบ่ง ในรถจะมีที่นั่งหกที่ แบ่งข้างละสาม หันหน้าเข้าหากัน จำได้ว่ารถไฟที่นั่งนี้ผ่านแบร์ลินด้วย พอมีคนลงที่แบร์ลิน เราก็นอนยาวเลย (ตามเส้นทางรถไฟ มันก็อ้อมพอสมควร แต่รถก็วิ่งไวอยู่) พอนอนยาวๆก็สบายซิ หลับเพลิน เพราะกะว่า ถึงเดรสเด้นเจ็ดโมง ทีนี่ พอหกโมงนิดๆ รถมันจอดนิ่งเลย เราก็นึกว่าเป็นสถานีอื่น เลยไม่ได้สนใจ คราวนี้ผ่านไปสิบนาที รถก็ยังไม่ออก เราเลยออกตู้ไปดู กลายเป็นว่า เจอตำรวจเต็มเลยค่ะ!!! แถม ถึง เดรสเด้นแล้วด้วย แม่จ้าวววว ดีนะไม่ได้หลับเพลินเกินห้ามใจ เกือบได้ตื่นอีกทีถึงปรากซะแล้ว รีบเก็บกระเป๋าวิ่งลงรถไฟเลย

พอลงรถไฟจากเดรสเด้น เราก็หารถไฟต่อไปเคมนิชค่ะ เค้าบอกว่าแป๊บเดียวก็ถึง เราเลยคิดว่า รถไฟมันคงมีตลอดๆแบบโคโลญจ์ไปอาเค่นอะไรแบบนี้ แต่กลายเป็นว่า รถมันไม่ตรงเวลาเลย เราลงรถมา นึกว่าจะต้องรอรถไฟ แต่มันก็มีรถไฟที่ไปเคมนิชจอดรออยู่ งงเหมือนกัน ว่าอีกตั้งนานกว่ารถจะมา  ก็ขึ้นเลย แล้วนั่งรถไฟไปเคมนิช วันนั้นเป็นตอนสิ้นเดือนพฤศจิกายน เริ่มเข้าหน้าหนาวแล้ว หิมะยังไม่ตกที่อาเค่น แต่ระหว่างทางจากเดรสเด้นไปเคมนิช เริ่มมีหิมะแล้วค่ะ นั่งดูหิมะตลอดทาง ถือว่านี้เป็นหิมะแรกของปีที่แล้วของอั๋นเลย นั่งดูเพลินไปหน่อย รถไฟดีเลย์ไม่รู้เรื่อง กว่าจะรู้ตัว รถไฟแม่งวิ่งไป สองชั่วโมงค่ะ แค่เดรสเด้นไปเคมนิช

ไปถึงเคมนิช บอกให้ธีมารับ ตอนนั้นน่าจะซักสิบโมง ช่วงที่รอ ก็เนื่องจากยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยไปสั่งเบอร์เกอร์คิงกิน แล้วเค้าบอกว่า คนที่นี่เค้าไม่พูดภาษาอังกฤษกัน เราเลยต้องใช้ภาษาเยอรมันเพียวๆเลย แบบสั่งง่ายๆ แบบอยากกินเบอร์เกอร์คิงชุดอาหารเช้า ก็ถามเค้าว่า ฮาเบ้นสี ฟรุกสะตุก? เค้าก็บอกว่ามี เราก็สั่งเป็นชุด แล้วก็มิดเฮีย (กินที่นี่) แค่นี้ก็ได้กินข้าวเช้าแล้ว โอ้ย สบายๆ แค่สั่งข้าว แต่มากกว่านี้ห้ามถาม แล้วเราก็เอาของไปเก็บ ห้องธี แล้วกะว่า วันนี้จะไปเที่ยวเดรสเด้นกัน

กลับมาที่รถไฟจากเคมนิช แม่จ้าว รถไฟดีเลย์ แต่เราก็จะไปกัน รอจนรถมา พอเราขึ้นไป แล้วรถแบบ ช้ามาก ไปได้เกินครึ่งทางแล้ว เค้าบอก รถไฟแม่งหยุดวิ่ง เพราะหิมะเยอะมากก!!!! โห แม่ง ไม่ประกาศก่อนกูขึ้นวะ รถไฟเยอรมัน!!!! นี้แบบเจอปัญหากับรถไฟเยอรมันเยอะมากๆๆๆๆ แบบว่าของเค้าดีไง เราก็ expect ไว้สูงหน่อยว่าจะได้ไป ไม่เหมือนรถไฟไทย เราอย่าไปหวังอะไรมาก โห๊ะๆๆๆ กลายเป็นว่า รถจอดรออยู่ประมาณชั่วโมงนึง เค้าก็ต้องวิ่งกลับไปเคมนิชเหมือนเดิม เพราะไปต่อไม่ได้ รถเมล์ก็ไม่รู้นั่งยังไง เราก็บอกว่า กลับเคมนิชก็ได้ ไปเดินเที่ยวเคมนิชแทน

เราสองคนเลยเปลี่ยนแผนไปเคมนิชแทน ที่เคมนิชหนาวมาก น่าจะหนาวกว่าแถวๆอาเค่น 5-10 องศาเลย เพราะหิมะเค้าตกแล้ว แต่อาเค่นยังสดใสอยู่ (ไม่ซิ อาเค่นฝนตกบ่อยมากๆ) แล้วที่นี่ เหมือนเมืองร้างเลย คือใหญ่มากๆ แต่ไม่มีคน มีแต่คนแก่ นักศึกษาก็ไม่เห็นจะออกมาเพ่นพ่านเลย แล้วหิมะตกเยอะมากๆ แบบ ข้อเท้าแล้วอ่ะ นี้เพิ่งเดือนพฤศจิกานะ เราก็ไปเดินตลาดคริสมาสต์แบบหนาวๆ หิมะตกเนี้ยหล่ะ ตลาดคริสมาสต์เค้าใหญ่มากๆๆๆๆ คือร้านก็มีเยอะแหล่ะ แต่พื้นที่ทางเดิน ใหญ่มาก

ราทเฮาส์ นี้ยังแอบเห็นหิมะอยู่เลย ตกได้ตกดีเน้อ

ทางเดินใหญ่มาก


เสียงแรดๆๆๆมากๆ  (ตอนนี้สี่ทุ่มกว่า พอดีเพิ่งอับ น่าจะได้ดูวีดีโอซักตอนห้าทุ่มครึ่งนะ)

คราวนี้ พอเดินเที่ยวเสร็จ เราก็กลับหอธี มีเรื่องเมาท์มอยกันตามประสาคนไม่ได้เจอกันนาน วันนี้เราบอกว่า อยากกินผัดไทย ให้เค้าทำให้ เราเลยเดินไปร้านเอเชียหนึ่งเดียวในเคมนิชค่ะ ซื้อของเยอะมาก ธีบอกว่า เดือนๆนึงซื้อแค่ครั้งเดียว แต่ซื้อที ยี่สิบสามสิบยูโรเลย แล้วนางก็จัดแจงทำผัดไทยในเยอรมันให้กิน เค็มมาก

อ้วน

สุดท้ายนี้ แม้ไปไม่ถึงเดรสเด้น แต่มีความสุขมากๆ ไม่ได้เจอเพื่อนประมาณสี่เดือนมั้ง รีบๆนอนเหอะ พรุ่งนี้เราจะไปปราก เจอกันบล็อคหน้า ปรากตามรอยตัวเองอีกรอบ

และอีกครั้งกับรูปส่งท้าย

อ่านปากของฉันนะ พ่อ....ง

อ่านปากของฉันนะ พ่อ….ง

3 thoughts on “ไปไหนไม่ไป ไป Chemnitz

    • ตอนแรกจะเอารูปตัวเองตอนกินไส้กรอกไง พอดี หาไม่ได้ แกไม่ได้ส่งให้ อิอิ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s