Honour

จากเรื่อง มนต์รักในสายฝน ลู่อี้ผิง ถาม ลู่เจิ้นหัว พ่อของเค้าว่า พ่อคิดว่าพ่อเป็นคนดี หรือคนเลว ลู่เจิ้นหัวตอบว่า ดีแล้วยังไง เลวแล้วยังไง ไม่มีใครดีไปทั้งหมด หรือเลวไปทั้งหมด ฉะนั้น จะบอกว่าพ่อเป็นคนเลวก็ย่อมได้ ซึ่งมันทำให้ลู่อี้ผิงผู้ซึ่งเกลียดชังพ่อตัวเองนั้น รู้สึกเคารพท่านขึ้นมาในทันทีที่เค้าตอบออกมาว่าเค้าก็ไม่ใช่คนดี

เมื่อคืนคิดถึงพ่อกับแม่มาก เลยโทรกลับบ้าน พอพ่อถามว่าเป็นอะไรรึเปล่า เรานี่ร้องไห้หนักที่สุดเท่าที่เคยร้องเลย เรียกว่าเป็นการดึงสติที่สุดก็ว่าได้ พ่อบอก คนเรามันก็ไม่ได้ดี หรือ เลวไปทั้งหมดหรอก พ่อก็อาจจะเป็นคนไม่ดีก็ได้ เค้าก็ต้องมีเหตุผลของตัวเองกันทั้งนั้น แถมคนอีโก้สูงแบบหนู มีอะไรไม่ค่อยบอกใคร พอมีใครมาทำตัวไม่ให้เกียรติเลยโมโหกับเรื่องนี้เป็นพิเศษ จริงๆก็ใช่ หลายๆครั้งเราก็รู้สึกเสียใจนะ กับคำพูดหรือการกระทำที่เค้าไม่ให้เกียรติเราเลย ทั้งที่ตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ เราคงเก็บๆมาเยอะแหละถึงได้ระเบิดไปขนาดนั้น ดีแล้ว ไม่งั้นคงต้องทนกับคำพูดไม่ให้เกียรติไปเรื่อยๆแน่ ครั้งต่อไป อย่าไปยอมค่ะ  คนไม่ให้เกียรติเราน่ะ แปลกใจว่าทำไมตอนนั้นเราถึงเลือกที่จะเงียบ สงสัยคงอึ้งอยู่ ฮะๆๆ

นึกถึงตอนเด็กๆเลย ร้องไห้ สะอึ้นจนปวดไหล่ พ่อต้องมานวดให้ เมื่อวานพ่อบอกว่า อย่าร้องไห้เยอะ ตาบวมไม่พอปวดไหล่อีก ฮือออ จะไม่แอบดูตำนานรักดอกเหมยในเวลางานอีกแล้วค่ะ