Rapidly

ตอนนี้ อะไรทุกอย่างมันเร็วไปหมดเลย

เราเคยมีความสุขกับการนั่งดูวิดีโอ YouTube ที่มีแค่แมวนอนหลับ แม้วิดีโอนั้น จะมีความยาวถึงห้านาที และแมวไม่ทำอะไรเลย, นั่งดูวิดีโอโดมิโน่ยาวที่สุดในโลกล้ม ใช้เวลาเป็นสิบนาที, ดูรายการสอนทำขนมอย่างละเอียด มีเทคนิคอะไรบ้างจากผู้เชี่ยวชาญ, ดูเค้าสอนจัดบ้านที่พิธีกรก็เล่าตั้งแต่ background ของเจ้าของบ้าน ไอเดียที่จะใช้ รวมไปถึงความยากลำบากในการได้ของมาสักชิ้น, การรอดูซีรีส์ตำนานรักดอกเหมยในวันถัดไป อะไรพวกนี้

ตอนนี้ อะไรทุกอย่างมันเร็วไปหมดเลย

วิดีโอหมาแมวตลกๆ ถูกรวมไว้จากหลายแหล่ง ห้านาที มีวิดีโอต่อกันประมาณสิบเรื่อง, วิดีโอสอนทำขนมโดนตัดเหลือแค่วิธีทำสามสิบวินาที, วิดีโอโชว์งานศิลปะถูกการใช้ time elapse เร่งให้เร็วจนเราสามารถดูการวาดภาพที่เสร็จเร็วกว่าปกติหลายเท่า, ซีรีส์จะดูเมื่อไหร่ก็ได้ จะดูกันกี่ตอนต่อวันก็ได้

เร็วขนาดนี้… สมองแทบไม่ได้ใช้งานแล้ว อะไรๆก็มีสรุปให้เต็มฟีต

ช่วงหลังๆนี้ รู้สึกอยากจะทำอะไรให้คุ้มค่าคุ้มเวลา มีนัดที่ไหนจะเช็คดูว่า แถวนั้นมีคลาสที่ยิมที่ไหนที่จะเล่นรอได้บ้าง รู้สึกการดูหนังตอนกลางวันเป็นเรื่องเสียเวลา เลยไม่ค่อยไปดูหนังคนเดียวซักเท่าไหร่ งานศิลปะที่เคยชอบ ก็ไม่ค่อยได้แตะเลย แม้แต่สิ่งที่เราชอบที่สุด เช่นการเล่นดนตรี การถักผ้า การร้อยลูกปัด การทำขนม ก็แทบไม่ได้แตะอีกแล้ว จริงๆอะไรๆก็เร็วไปหมดอย่างนี้ ทำไมเรายังรู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยมีเวลาเลย มัวทำอะไรอยู่นะ…